การอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำ         
       น้ำเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่มีความสำคัญที่สุดต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ ตลอดระยะเวลาที่
ผ่านมาความต้องการใช้ทรัพยากรน้ำมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และคาดว่าจะเป็นทรัพยากรที่มีข้อจำกัด
ในอนาคตอันใกล้ อันเนื่องมาจากปัญหาแหล่งน้ำเสื่อมโทรม และมลพิษทางน้ำ จึงจำเป็นที่จะต้อง
ให้ความสำคัญต่อการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำ เพื่อให้ได้น้ำที่มีปริมาณพอเหมาะเพียงพอแก่ความต้อง
การ ให้ได้น้ำที่มีคุณภาพดีใสสะอาด ไม่ขุ่นข้น และตามลำห้วยลำธารก็ให้มีน้ำไหลอย่างสม่ำเสมอ
ตลอดไป รวมทั้งเพื่อเพิ่มระดับน้ำใต้ดิน ลดการสูญเสียจากน้ำไหลบ่า และลดการสูญเสียจากการ
ใช้ประโยชน์ด้านต่างๆ เช่น การใช้ในการเกษตร การชลประทาน และการอุตสาหกรรม เป็นต้น

     

  การอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำ จึงควรดำเนินการดังนี้
1. ออกกฎหมายเกี่ยวกับการใช้น้ำ เพื่อควบคุมการแจกจ่ายน้ำทั้งที่อยู่บนพื้นผิวดินและน้ำใต้ดิน
 เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมแก่ผู้ใช้น้ำขณะเดียวกันเป็นการประหยัด และป้องกันการสูญเสียน้ำ
โดยเปล่าประโยชน์ด้วย
2. การจัดการทรัพยากรลุ่มน้ำทั้งระบบเพื่อให้ผู้ที่อยู่อาศัยในลุ่มน้ำได้รับประโยชน์จากทรัพยากรน้ำ
ย่างทั่วถึง โดยจะต้องจำแนกการใช้ที่ดินให้เหมาะสมกับสมรรถนะของดิน ไม่ว่าจะเป็นการปลูกป่า
การสร้างเขื่อน การพัฒนาการเกษตร และจะต้องปรับปรุงการใช้ประโยชน์ที่ดินให้ถูกต้องตาม
หลักการอนุรักษ์ดินและน้ำและหาทางชะลอการไหลของน้ำให้คงอยู่ในลำน้ำให้นานที่สุด
รวมทั้งหาทางลดการระเหยและรักษาการให้น้ำแก่แหล่งน้ำต่างๆ เช่น บริเวณเหนืออ่างเก็บน้ำ
หรือเขื่อนโดยการรักษาพื้นที่ป่าไม้หรือฟื้นฟูพื้นที่ป่าเสื่อมโทรมให้มีป่าไม้และพืชคลุมดินอยู่เสมอ
3. วางแผนพัฒนาแหล่งน้ำ โดยพิจารณาปัจจัยเกี่ยวกับทรัพยากรธรรมชาติและสภาพแวดล้อมอย่าง
รอบคอบรวมทั้งการปรับปรุงระบบชลประทาน และคลองส่งน้ำต่างๆ ที่มีอยู่เพื่อป้องกันการสูญเสียน้ำ
ในขณะส่งน้ำและเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้น้ำ
4. หาวิธีปรับปรุงน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมให้หมุนเวียนกลับมาใช้ใหม่ได้ เพื่อประหยัดการใช้น้ำ 

     5. เร่งดำเนินการเรื่องการบำบัดน้ำทิ้งและควบคุมแหล่งกำเนิดของน้ำทิ้งจากชุมชน
โรงงานอุตสาหกรรม  การเกษตร ให้ได้คุณภาพตามมาตรฐานที่ทางราชการกำหนดไว้
ก่อนที่จะปล่อยลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะ ทั้งนี้เพื่อรักษาคุณภาพน้ำให้สามารถใช้ประโยชน์
ได้ยาวนานต่อไป